‘Pup in Nood… dat is toch voor de opvang van pups?’ zult u denken. Ja, eigenlijk wel maar onze voorzitter heeft een zwak voor Yorkshire Terriërs en ja, dat komt voor mij goed uit! Ook oudere en heel oude hondjes worden altijd liefdevol opgenomen door Pup in Nood! Dus ik ook!

Wie geeft ons een nieuw thuis? Verslag door ex-fokteefje Beertje.

Jack kreeg een e-mail dat er op Marktplaats.nl een Yorkje wordt aangeboden voor € 50,00. Het zou om een Yorkje gaan dat als fokteefje was gebruikt en dat zeer slecht werd verzorgd en dat bovendien getraumatiseerd was door alles wat ze had mee moeten maken. Dat was op vrijdag 14 september. Jack belde direct maar er waren al mensen onderweg om te kijken omdat ze haar een nieuw thuis wilden geven. Hij moest op zaterdagmorgen maar terugbellen.

Zo gezegd, zo gedaan: op zaterdag 15 september belde Jack met de eigenaar en kreeg te horen dat het hondje er nog zat. De reden dat de kijkers haar niet wilden, was omdat ze niet mooi geknipt was. Om haar verknipte vacht hebben ze haar laten zitten. Jack antwoordde: “Ik kom onmiddellijk! Doe haar niet weg, want ik ben al onderweg!” Even later startte hij de dierenambulance Puppielance en reed naar Deventer.

Bij de eigenaar aangekomen zag hij een angstig hondje dat zeer slecht geknipt was. Jack kreeg dan ook de indruk dat de vorige geïnteresseerden haar waarschijnlijk niet meegenomen hadden omdat het voor de verdere verkoop zou gaan. Na een gesprek met de eigenaar te hebben gehad kwam Jack erachter dat het hondje niet geschikt meer was voor de fok. Als ze op de normale manier beviel dan beet zij altijd de pup dood. Werd ze met een keizersnede geholpen en wachtte men vervolgens 24 uur waarna de pup bij haar werd gezet, dan ging het goed. Dat was natuurlijk een abnormale situatie en met zo’n hondje zou dan ook niet gefokt mogen worden. Tot zover het verslag van Jack!

Jack nam mij mee en hier dan het verslag van Beertje!

Ik zal mij even voorstellen: ik ben Beertje. Ja, ik weet het wel, het is een rare naam, maar zo heet ik nu eenmaal. Ik ben bijna 5 jaar oud. Toen Jack van de Stichting Pup in Nood mij kwam halen werd ik erg angstig. Ik vroeg me af wat er nu weer voor naars ging gebeuren… ik had al zoveel ellende en narigheid meegemaakt en nu moest ik weer iets nieuws ondergaan? Het beviel me helemaal niet dat een of ander vreemde snuiter mij kwam ophalen. Mijn oude baasjes vingen geld voor mij en ze stonden me af zonder nog één keer naar me om te kijken. Het enige waar het bij hen om draaide was geld, geld, geld. Al die jaren dat ik daar ben geweest en dat ik aan de lopende band pups voor hen heb gebaard die verkocht werden en al het geld dat ik voor hen heb verdiend… en nu gaven ze me weg zonder zelfs een bedankje of afscheid. Ze zeiden mij niet eens gedag! Ze zeiden helemaal niets meer tegen me en keken niet eens meer naar me! Ze keken alleen maar naar het geld dat Jack hen gaf…

Tijdens de rit maakte ik mij zorgen, want waar moest ik nu weer heen? Hoewel ik het niet goed had daar, was het het enige huis dat ik had gekend en ik had er mijn vriendjes…Nu, ik had me voor niets zorgen gemaakt, want ik kwam van de hel in de hemel! Er zijn overal hondjes bij Pup in Nood en iedereen is vreselijk aardig en lief. En de hondjes zijn niet bang en schrikachtig zoals bij mijn vorige eigenaars, maar juist speels en vrolijk en vol zelfvertrouwen! Zo ken ik de hondjes helemaal niet! Ik heb het nu ontzettend goed bij Carla en Jack en hun eigen hondjes. Ik ben nog wel erg angstig want ik moet iedereen nog leren kennen… het is ook niet niks, zo’n enorme verandering!

En nu zat ik zo te denken… het is hier bij Pup in Nood heel erg fijn, maar het is ook heel erg klein! Het is namelijk een bovenwoning! Ja, u leest het goed, Pup in Nood wordt vanuit een bovenwoning draaiende gehouden! Grote honden kunnen niet eens worden opgevangen omdat er geen ruimte is en de medische afdeling is helemaal aan de andere kant van de stad! En nu zat ik dus zo te denken… Ik zou zo graag tezamen met u iets terug willen doen voor Carla, Jack en Pup in Nood. Ik zou hen zo graag een mooie grote ruimte geven met een fijne speelplaats waar wij lekker de hele dag kunnen spelen. En ook zou ik zo graag een plek voor een dierenarts willen hebben zodat andere hondjes ook geholpen kunnen worden. Maar het moet wel een ruimte zijn waar Carla en Jack bij kunnen wonen want wij willen ‘s nachts niet alleen zijn. En sommige hondjes die voor altijd bij Carla en Jack blijven wonen omdat ze zó erg getraumatiseerd zijn, die durven niet eens ’s nachts alleen te zijn! Dus ik zou zo heel erg graag willen dat er voor Pup in Nood een groot onderkomen komt dat zowel woonhuis als opvangthuis kan zijn. 

Jack zegt dat wij een kleurtje moeten hebben of kunstenaar moeten zijn vóór we met z’n allen een nieuwe woon- en opvangruimte kunnen krijgen… nu, dat kunnen wij wel, hoor! Ik kan lekker rollen en op mijn rug liggen en Donny en Banjer kunnen op twee pootjes staan. Daar is geen kunst aan! En een kleurtje, dat kan ook want ik heb toevallig gezien dat Carla van de kapper terugkwam; ze ging er blond heen en kwam donker terug, dus als dat nodig is om een nieuw onderkomen te krijgen, dan gaan wij ook naar die kapper en laten dan een kleurtje in onze vacht aanbrengen! Misschien kunnen wij dan als asielzoekertjes aangemerkt worden! (….)

Weet u toevallig iets waar wij met z’n allen heen kunnen? Waar zowel Carla als Jack en alle hondjes kunnen wonen? Zodat wij met z’n allen nog veel meer hondjes kunnen helpen? Want dat is nog steeds nodig, hoor! Er zijn helaas nog veel meer hondjes zoals ik: broodteefjes… Mijn hart huilt als ik aan hen denk.

Helpt u ons? Als u iets weet, laat het ons dan weten! Mail of schrijf naar This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it   Stichting Pup in Nood Haarlemmerweg 77a 1051KS Amsterdam.GIRO 4761377  Jong leven is geen afval!   Bellen kan ook: 020 – 6824627 of   06 – 53633333. Op dit nummer zijn wij dag en nacht te bereiken! Bij voorbaat dank! 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

In de Metro van 30 augustus stond het volgende artikel over Pup in Nood:

Pup in Nood verkeert in nood

LEED. De Stichting Pup in Nood verkeert in financiële problemen. Jaarlijks passeren tussen de tweehonderd en driehonderd puppies de krappe vierkamerwoning aan de
Haarlemmerweg in Amsterdam die als opvang dient. Door ruimte- en geldgebrek voorziet het betrokken echtpaar dat veel puppies op straat wegkwijnen of een spuitje krijgen. In de zomer moest zelfs een opnamestop ingelast worden omdat elf pups tegelijk binnenkwamen. “Als het zo doorgaat moeten we onze eigen honden nog uit huis plaatsen.”

JACK EN CARLA DE JONGH zetten zich al veertien jaar lang met hart en ziel
in voor de puppies. Maar de waarderingssubsidie van de gemeente en de donaties zijn niet meer voldoende. De kosten rijzen de pan uit.

HET BEGON ALLEMAAL met een pup die zij kochten van een fokker. Dit hondje bleek echter ziek te zijn. Ze brachten hem terug en kregen in ruil daarvoor een ander hondje mee. Omdat Jack het niet over zijn hart kon verkrijgen heeft hij het zieke hondje alsnog opgehaald. Dit in samenwerking met een dierenarts in Kaatsheuvel. Zij leefde echter nog maar vier dagen. “Zieke dieren verkopen moet verboden worden”, zegt Jack. “Wij wilden iets doen om deze dieren te helpen.”

IN DE VOLGESTOUWDE woonkamer, slaapkamer en keuken huppelen nu veertien keffende Yorkshire Terriers rond. In de badcel staat een couveuse voor de zorgenkindjes. Grotere rassen kunnen Jack en Carla niet huisvesten. Die worden naar een dierenopvangcentrum in Harderwijk gebracht. “Nee, gek van het geblaf worden we niet”, zegt Carla. “Ik houd niet van hokken en kennels. Het is zo zielig.” In een hoekje liggen de negen en twaalf weken oude pups Banjer en Donnie. “Banjer is zwaar verwaarloosd met haar moeder bij een fokker weggehaald”, zegt Carla. “De moeder had twaalf rotte tanden en de pup heeft een liesbreuk. Dat kost kapitalen, maar de beesten gaan voor alles.”

TWAALF HONDEN ZIJN inmiddels geen pup meer, maar konden niet uitgeplaatst
worden, omdat ze een ‘handicap’ hebben. De gehandicapte hondjes zorgen er nu voor dat de pups sociaal gedrag leren. Jack: “Neem Yara. Zij heeft vier jaar in een schuur aan een riem vastgezeten. Ze moest puppies werpen. Haar houden we. Daar ga je van houden.” Andere hondjes die niet bij een vervangend gezin ondergebracht kunnen worden, gaan ook nog wel eens naar bejaarden. “Dan hebben zij een maatje. Wanneer zo iemand overlijdt nemen we de hond weer terug.”

CARLA NEEMT DE DAGELIJKSE ZORG voor de hondjes op zich. Vloeren dweilen, de hondjes hun dagelijkse rondje laten lopen - “ik neem er maar drie tegelijk mee hoor, anders wordt het teveel” - flesvoeding voor de kleinsten, wassen, enzovoorts. Voor de Terriërs die buiten in paniek raken staat een plastic bak met krantenpapier in de gang. 24 uur per dag staan zij en haar man paraat. Buiten staan twee dierenambulances geparkeerd waarmee Jack kan wegscheuren als er weer een pup in nood is. Of een ander dier, want alles wat lijdt neemt hij mee. “Het zijn verwaarloosde, gewonde of gedumpte dieren”, zegt Jack. “Ik rijd door heel Nederland. Ik ben zo’n vier dagen per week onderweg.” Vorig jaar had Jack 1850 ritten.
Voor de medische gevallen rijdt Jack naar hun ‘medisch centrum’ - lees: kantoorruimte met een garage – elders in de stad waar Jack de beestjes oplapt met zijn Vakdiploma Dierenasiel - Pensionhouder en uiteraard dieren-EHBO. Lastige en ernstige gevallen gaan direct naar de dierenarts, die voor hen altijd bereikbaar is.

ER IS RUIM EEN HALF JAAR GELEDEN een gesprek geweest over een samenwerking met de Dierenambulance Amsterdam. Er zou nog een evaluatie volgen, maar het echtpaar heeft niets meer gehoord. “We hebben ze ook niet nodig, wij blijven gewoon ons werk doen”, zegt Jack trots. “Ik ben alleen blij dat de buren nog niet hebben geklaagd.” Jack de Jongh over het kabaal van de pups
Wil je een donatie doen of extra informatie over Puppies in Nood, kijk dan op:
www.pupinnood.nl 

Meer info
De hondenliefhebbers krijgen 700 euro subsidie per jaar van de gemeente Amsterdam. Meer geld ontvangen ze via donaties - 20 euro per jaar per donateur, 10 euro voor ouderen - sponsoren en partners. Maar een vetpot is het niet. “Met de waarderingssubsidie van de gemeente kunnen we de kosten van parkeervergunningen net betalen en dan is het op”, zegt Jack de Jongh. De medische kosten, verzorging, benzine- en telefoonkosten en de huur van twee panden kost handen vol geld. Jack heeft de gemeente Amsterdam in een brief om ruimere huisvesting en een hogere subsidie gevraagd. “We hebben zelf geprobeerd iets te vinden via een makelaar, maar de huren zijn te hoog.”
De actie ‘Geef de pups de ruimte’ die inmiddels een jaar loopt, heeft slechts 1650,70 euro opgeleverd.

Dinsdag 14 augustus 2007 hebben we afscheid moeten nemen van een hondje van het eerste uur: Twinkle. Hij kwam bij Jack als een hoopje ellende en is daar al die tijd blijven wonen. Twinkle heeft drie epileptische aanvallen gehad, met daarbovenop nog een lichte hersenbloeding, wat hij helaas niet overleeft heeft.

Twinkle, we zullen je nooit vergeten! 

Het doel van Stichting Pup in Nood is het helpen van (moederloze) pups en jonge hondjes, maar ook oudere honden en andere dieren vinden via ons een goed opvangadres. 

Wij verzorgen de pups en honden (indien nodig medisch) en plaatsen ze dan uit bij een goed en veilig nieuw thuis.

 Wij kunnen dit (blijven) doen door de giften en donaties van mensen die de stichting een warm hart toedragen.

 Linksboven vindt u de Geldmeter; deze geeft aan hoeveel geld er al binnen is gekomen voor de aktie Geef de pups de ruimte! die door Hanny Veerkamp en Jennifer van Dubbel Blond en Ab Normaal is ingeluid.

 Op deze website vindt u informatie over ons, maar ook vindt u er allerhande informatie over dieren. U kunt de buttons links gebruiken om te kijken wat er op de site staat. Veel plezier en vriendelijk dank voor uw bezoek!